Το ΠΑΣΟΚ… μετά
- H “νέα γενιά” και η τοπική πασαρέλλα
Του Ξάνθου Κώστογλου
Δεν νομίζω ότι μπορεί ακόμη κανείς να πει με βεβαιότητα ότι το ΠΑΣΟΚ στο τελευταίο του συνέδριο μπόρεσε να προσεγγίσει όλους τους στόχους του. Πιστεύω ότι η οργανωτική, ιδεολογική, πολιτική σημασία του συνεδρίου θα φανεί στην καθημερινή, διαρκή πράξη, στη λειτουργία του κόμματος από εδώ και ύστερα. Το ΠΑΣΟΚ θα δείξει κατά πόσον άλλαξε ως κόμμα μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών για την ανάδειξη των νέων καθοδηγητικών οργάνων του, κεντρικά και τοπικά. Σε αυτές, την εξειδίκευση των θέσεων και των αποφάσεων καθώς και στη συμπεριφορά των τοπικών στελεχών του, θα αποδοθεί η επιτυχία ή μη της «συμμετοχικής Δημοκρατίας» και της λειτουργίας του «ανοιχτού» κόμματος.
Το συνέδριο ως πολιτική εκδήλωση είχε ως θετικό στοιχείο ότι έδωσε ελπίδες πως το κόμμα μπορεί να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των οπαδών του. Θετικό στοιχείο ήταν επίσης ο τρόπος με τον οποίο αναπτύχθηκε ο διάλογος, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις τα στρογγυλά τραπέζια θύμιζαν περισσότερο επιστημονικό σεμινάριο, παρά συνέδριο πολιτικού κόμματος. Ήταν θετικό όμως γιατί οι θεματικές τους ενότητες φιλοξένησαν πολιτικά και κοινωνικά ρεύματα που μέχρι σήμερα ήταν πολύ δύσκολο να εκφραστούν μέσω του ΠΑΣΟΚ.
Είμαι επιφυλακτικός όμως, ως προς τη προσδοκία που δημιουργήθηκε, την οποία ενίσχυσε και σχετική αποστροφή στην ομιλία του Γ.Παπανδρέου, ότι αύριο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να είναι εξουσία. Κι αυτό γιατί, παρά τη σχετική ανανέωση προσώπων, στο συνέδριο τα πρόσωπα του κακού ΠΑΣΟΚ, που καταψηφίστηκε στις τελευταίες εκλογές, έδωσαν δυναμικό παρόν στο παρασκήνιο για τη διαμόρφωση εκλογικών συσχετισμών, ανεξαρτήτως φυσικά της επιρροής που μπορούν ακόμη να ασκούν. Αυτό ήταν ένα αρνητικό σημείο το οποίο θέλω να σχολιάσω κι έχει να κάνει με την εμφάνιση αυτού του φαινομένου και στην αντιπροσωπεία των συνέδρων από την περιοχή μας.
Κατά την άποψη μου η εκλογική επιτυχία του Νομού μας να αντιπροσωπεύεται από τρία μέλη στο Εθνικό Συμβούλιο δεν προϋποθέτει και την ουσιαστική ανανέωση στο τοπικό ΠΑΣΟΚ. Αντιπροσώπευση, κατά το μεγαλύτερο ποσοστό της συντηρητική, με προσδιορισμένες ιδεολογικές και πολιτικές αφετηρίες και επιρροές, παλαιοκομματική, με ότι αυτό συνεπάγεται στην ανάδειξη και την προώθηση θέσεων, για τα κρίσιμα θέματα που θα απασχολήσουν τον τόπο στο μέλλον.
Αποτελεί για μένα ένα κρίσιμο ζήτημα για την περιοχή και το τοπικό ΠΑΣΟΚ η ανάδειξη και η προβολή νέων στελεχών. Κατά πόσο δηλαδή η τοπική ηγεσία και οργάνωση θα μπορέσει να προσελκύσει άξια στελέχη όχι μόνο από αυτούς που αντλούν δυνάμεις και συνωστίζονται στον προθάλαμο των κομματικών παραγόντων, αλλά και από την κοινωνία.
Η σημερινή «νέα γενιά» των πολιτικών του τοπικού ΠΑΣΟΚ στην πλειοψηφία της ανήκει στους πρώτους. Ατσαλάκωτη πολιτικά είναι έτοιμη να «παραδώσει»
την κομματική της ταυτότητα προκειμένου να διατηρήσει ή να διευρύνει τα κεκτημένα της πολιτικής της εξουσίας. Αποϊδεολογικοποιημένη, «ελίτ» κομματική γραφειοκρατία, χρησιμοποίησε την πολιτική για την κοινωνική της ανέλιξη, για την αναβάθμιση του κοινωνικού της status, ενώ σήμερα προβάρει με άνεση το στυλ του «παπανδρεϊκού με μέλλον».
Αυτό το οποίο αποκόμισα ως αίσθηση και ως εμπειρία από αυτό το συνέδριο είναι ότι απευθύνονταν περισσότερο στις γενιές του μέλλοντος, στις γενιές του … «μεταπαπανδρεϊκού» ΠΑΣΟΚ. Κι αυτό είναι που με γεμίζει με περισσότερο ευθύνη αλλά και αισιοδοξία.
